Перадіндустрыяльная цывілізацыя (канец XV – апошняя чвэрць XVIII стст.) Реферат
БрГТУ (Брестский государственный технический университет)
Реферат
на тему: «Перадіндустрыяльная цывілізацыя (канец XV – апошняя чвэрць XVIII стст.)»
по дисциплине: «История»
2019
Выполнено экспертами Зачётки c ❤️ к студентам
23.00 BYN
Перадіндустрыяльная цывілізацыя (канец XV – апошняя чвэрць XVIII стст.)
Тип работы: Реферат
Дисциплина: История
Работа защищена на оценку "9" без доработок.
Уникальность свыше 40%.
Работа оформлена в соответствии с методическими указаниями учебного заведения.
Количество страниц - 17.
Поделиться
УВОДЗІНЫ
1. ЯК НА СТАНАЎЛЕННЕ КАПІТАЛІСТЫЧНАЙ ГАСПАДАРКІ Ў ЕЎРОПЕ ПАЎПЛЫВАЛІ ВЯЛІКІЯ ГЕАГРАФІЧНЫЯ АДКРЫЦЦІ?
2. ЯКІЯ ВЫНІКІ МЕЛІ БУРЖУАЗНЫЯ РЭВАЛЮЦЫІ Ў НІДЭРЛАНДАХ І АНГЛІІ?
3. АГУЛЬНАТЭХНІЧНАЯ РЭВАЛЮЦЫЯ, ЯЕ ЎПЛЫЎ НА ПРАМЫСЛОВУЮ ВЫТВОРЧАСЦЬ, ТРАНСПАРТНЫЯ СРОДКІ.
4. ПЕРШЫЯ КРОКІ “МАНУФАКТУРНАГА КАПІТАЛІЗМА”.
5. АСАБЛІВАСЦІ САЦЫЯЛЬНАЙ СТРУКТУРЫ ПЕРАДІНДУСТРЫЯЛЬНАГА ГРАМАДСТВА.
6. УЗНІКНЕННЕ ЦЭНТРАЛІЗАВАНЫХ ДЗЯРЖАЎ.
7. ПАЛІТЫЧНЫ ЛАД КРАІН ПЕРАДІНДУСТРЫЯЛЬНАЯ ЦЫВІЛІЗАЦЫІ.
8. СТАНАЎЛЕННЕ СУСВЕТНЫХ КАЛАНІЯЛЬНЫХ ІМПЕРЫЙ.
9. ПРЫБАЛТЫЙСКАЕ ПЫТАННЕ Ў 1939 – 1940 ГГ. УВАХОДЖАННЕ БЕСАРАБІІ Ў СССР.
ЗАКЛЮЧЭННЕ
СПІС ВЫКАРЫСТАННЫХ КРЫНІЦ
УВОДЗІНЫ
Гісторыя чалавецтва мае сваю агульнапрынятую перыядызацыю, якая вядома кожнаму адукаванаму чалавеку. Кожная эпоха мае свае характэрныя рысы, якія вылучаюць яе сярод іншых. Разам з тым ў гісторыі былі і эпохі, якія насілі пераходны характар і служылі падмуркам для новай, больш значнай па сваіх падзеях і адкрыццях, эпохі.
Кожны пераход да новага тыпу цывілізацыі суправаджаўся шэрагам падзей і змен, якія былі неабходны для фарміравання новага ладу і парадку. Значную ролю ў сусветнай гісторыі чалавецтва адыграла Перадіндустрыяльная цывілізацыя, храналагічныя рамкі якой вызначаюцца ў межах канца XV – апошняй чвэрці XVIII стст. Менавіта гэтыя часы адзначаны такімі феноменамі, як буржуазныя рэвалюцыі, Вялікая навуковая і агульнатэхнічная рэвалюцыі, Рэнесанс, Вялікія геаграфічныя адкрыцці. Ствараецца каланіяльная сістэма, прасочваюцца першыя зачаткі капіталізму.
Мэта дадзенай работы – аналіз асноўных перадумоў, падзей і іх вынікаў перадындустрыяльнай цывілізацыі ў сусветнай гісторыі.
Задачы, якія неабходна вырашыць ў рэфераце:
1. Ахарактарызаваць ўплыў Вялікіх геаграфічных адкрыццяў на станаўленне капіталістычнай гаспадаркі.
2. Прааналізаваць вынікі буржуазных рэвалюцый у Нідэрландах і Англіі.
3. Апісаць уплыў агульнатэхнічнай рэвалюцыі на розныя сферы жыцця чалавека.
4. Ахарактарызаваць пачатак “мануфактурнага капіталізма”
5. Апісаць асаблівасці асобы і сацыяльнай структуры ў перадіндустрыяльным грамадстве.
6. Разгледзець працэс узнікнення цэнтралізаваных дзяржаў у гэты час.
7. Прааналізваць палітычны лад краін дадзенага часу.
8. Апісаць працэс станаўлення сусветных каланіяльных імперый.
9. Ахарактарызаваць прыбалтыйскае пытанне (1939 – 1940 гг) і ўваходжанне Бесарабіі ў СССР.
1. ЯК НА СТАНАЎЛЕННЕ КАПІТАЛІСТЫЧНАЙ ГАСПАДАРКІ Ў ЕЎРОПЕ ПАЎПЛЫВАЛІ ВЯЛІКІЯ ГЕАГРАФІЧНЫЯ АДКРЫЦЦІ?
У пераходзе ад феадальнага спосабу вытворчасці да капіталізму вялікую ролю адыгралі Вялікія геаграфічныя адкрыцці XV–XVI стст. Разглядаючы гэтую з’яву, можам сказаць, што перадумовамі для іх здзяйснення паслужылі: развіццё таварна-грашовых адносін у Еўропе; крызіс міжземнаморскага гандлю; дэфіцыт сродкаў (золата, срэбра).
Вялікія геаграфічныя адкрыцці сталі магчымымі дзякуючы прагрэсу еўрапейскай тэхнікі і навукі. У першую чаргу гэта датычыцца караблебудавання, геаграфіі, навігацыі. Менавіта ў гэтыя часы быў удасканалены компас, атрымалі шырокае распаўсюджванне ідэі аб шарападобнасці Зямлі. Экспедыцыямі Дыяса, Васка да Гама, Калумба былі адкрыты поўнач, паўднёва-ўсход, паўднёва-захад, узбярэжжа Афрыкі, амерыканскі мацярык. Вялікія геаграфічныя адкрыцці аказалі вялікі ўплыў на эканамічнае жыццё Еўропы.
Станоўча паўплывалі на Вялікія геаграфічныя адкрыцці важныя ўдасканаленні, якія былі зроблены ў той час у мараплаванні і ваеннай справе. На працягу XV ст. быў створаны новы тып хуткаходных і лёгкіх паруснікаў – каравэл, трум якіх мог змяшчаць шмат тавараў, прыпасаў і дазваляў рабіць вялікія марскія пераходы. Вялікае значэнне мела ўдасканаленне агнястрэльнай зброі, з’явіліся мушкеты, пісталеты, гарматы. Акіянскія плаванні ўсталявалі эканамічныя сувязі паміж асобнымі рэгіёнамі зямнога шара, народамі, што прывяло да сусветнага падзелу працы, стварэння сусветнага гаспадаркі і сусветнага рынку.
2. ЯКІЯ ВЫНІКІ МЕЛІ БУРЖУАЗНЫЯ РЭВАЛЮЦЫІ Ў НІДЭРЛАНДАХ І АНГЛІІ?
Буржуазная рэвалюцыя, якая адбылася ў 1566–1579 гг. у Галандыі, стала першай у свеце паспяховай буржуазнай рэвалюцыяй. У Нідэрландах да гэтага часу ўжо наспелі супярэчнасці паміж дваранствам і буржуазіяй, а таксама паміж заможнымі класамі і працаўнікамі горада і вёскі, класавая барацьба дасягнула тут да к. XVI ст. найбольшай сілы. Акрамя таго, народ краіны пачаў нацыянальна-вызваленчую барацьбу супраць прыгнёту феадальнай Іспаніі, якая да 40% сваіх даходаў атрымлівала за кошт эксплуатацыі Нідэрландаў. Іспанскі кароль Піліп II (1527–1598) увёў у Нідэрландах інквізіцыю і бязлітасна пераследваў ерэтыкоў. Усё гэта выклікала хваляванні ў краіне. У гарадах адбываліся ўзброеныя сутыкненні з іспанскімі салдатамі. У 1566 г. ўспыхнула народнае паўстанне. Гэта і быў пачатак буржуазнай рэвалюцыі ў Нідэрландах. Спробы Піліпа II пакараннямі смерцю і зверствамі спыніць супраціўленне нідэрландскага народа не зламалі яго волю да барацьбы.
Пасля вызвалення краіны ад іспанскага прыгнёту буржуазная гаспадарка Нідэрландаў стала хутка развівацца. Адкрываліся новыя мануфактуры. Буржуазія ўжо не павінна была аддаваць частку сваіх даходаў феадалам Іспаніі і хутка багацела. Краіна гандлявала амаль з усей Еўропай, яе гандлёвы флот быў больш, чым флаты ўсіх еўрапейскіх краін разам узятыя. Караблі з усіх канцоў свету сыходзіліся ў нідэрландскі порт Амстэрдам, які ўрэшце стаў цэнтрам сусветнага гандлю замест Антвэрпэна.
3. АГУЛЬНАТЭХНІЧНАЯ РЭВАЛЮЦЫЯ, ЯЕ ЎПЛЫЎ НА ПРАМЫСЛОВУЮ ВЫТВОРЧАСЦЬ, ТРАНСПАРТНЫЯ СРОДКІ.
У эпоху перадіндустрыяльнай цывілізацыі адбылася Вялікая навуковая рэвалюцыя, якая заклала асновы сучаснай навукі ў розных сферах ведаў. Навуковы пераварот быў звязаны і з Агульнатэхнічнай рэвалюцыяй, так як ён падсілкоўваўся дасягненнямі практыкі і задавальняў яе запыты.
Перш за ўсё, ад навукі пачынаюць чакаць вырашэння надзённых праблем. Забеспячэнне бяспечнай навігацыі, развіццё прамысловасці, ваенная справа, медыцына – вось тыя напрамкі, у якіх найбольш актыўна распрацоўвалі навукоўцы XVII ст. Паступова ўзнікала навука, найцяснейшым чынам злучаная з практыкай. Прырода стала ўспрымацца як вялікая машына, механізм, у якім кожны элемент залежыць ад канфігурацыі і руху цэлага. Пры гэтым усе часткі такой машыны суразмерныя і ў роўнай меры неабходныя для функцыянавання цэлага.
Але не варта перабольшваць хуткасць распаўсюджвання новых ідэй і новых прынцыпаў вядзення навуковых даследаванняў. Шырокія масы насельніцтва, як правіла, нічога не ведалі пра тое, што здзяйсняліся такія адкрыцці. Універсітэцкая адукацыя па большай частцы заставалася кансерватыўнай.
4. ПЕРШЫЯ КРОКІ “МАНУФАКТУРНАГА КАПІТАЛІЗМА”.
Развіццё капіталізму з сярэдзіны XIV да апошняй трэці XVIII стст. ажыццяўлялася ў межах мануфактурнай вытворчасці. Як форма арганізацыі вытворчасці мануфактура – гэта кааперацыя, заснаваная на ручной працы.
Ва ўмовах мануфактурнай вытворчасці выкарыстоўваліся тыя ж прылады працы, што і ў рамесным цэху. Аднак у адрозненні ад рамяства, мануфактура ўжо прадугледжвала падзел працы. Спецыялізацыя на асобных аперацыях спрыяла рэзкаму павышэнню прадукцыйнасці працы.
Мануфактура з’яўлялася капіталістычным прадпрыемствам, на якім выкарыстоўвалася наёмная праца. Яна была вольная ад цэхавых абмежаванняў і рэгламентацыі, што ў значнай ступені спрыяла развіццю вытворчасці.
Арганізоўвалі такія прадпрыемствы купцы, цэхавыя майстры, якія разбагацелі, г. зн. асобы, у якіх меліся неабходныя грашовыя сродкі.
У Заходняй Еўропе існавала на розных этапах тры тыпы мануфактур:
1. Гістарычна першы і самы просты тып – гэта расеяная мануфактура – кааперацыя, заснаваная на падэтальным або пастадыйным падзеле працы. Гэта быў такі тып прадпрыемства, дзе купец-прадпрымальнік выкарыстоўваў працу дробных рамеснікаў-надомнікаў, забяспечваючы іх сыравінай і збываючы вырабленыя імі тавары. Больш за ўсё быў распаўсюджаны ў тэкстыльнай справе.
2. Цэнтралізаваная мануфактура – гэта кааперацыя, якая была заснавана на кааперацыйным падзеле працы. Дадзены тып мануфактуры ўяўляў сабой буйнае капіталістычнае прадпрыемства, у якім былі занятыя дзясяткі, а часам і сотні рабочых. Ён быў распаўсюджаны, перш за ўсё, у такіх галінах вытворчасці, дзе тэхналагічны працэс меркаваў сумесную працу вялікай колькасці рабочых, якія выконвалі розныя аперацыі (горнарудныя, металургічныя, паліграфічныя і інш.).
5. АСАБЛІВАСЦІ САЦЫЯЛЬНАЙ СТРУКТУРЫ ПЕРАДІНДУСТРЫЯЛЬНАГА ГРАМАДСТВА.
Разам са зменамі ў навуцы, вытворчасці, эканоміцы, ўвогуле ў свеце значных змяненняў у карціне свету, пачынае змяняцца асоба, тып чалавека. Чалавек феадальнай эпохі і эпохі перадіндустрыяльнай істотна адрозніваюцца.
Калі ў першым выпадку чалавек вельмі рэдка мог змяніць месца свайго жыхарства, перабрацца з сельскай мясцовасці ў горад. Усё яго жыццё праходзіла раўнамерна, без рэзкіх змяненняў. З цягам часу гэта істотна змянілася. З пачаткам перадіндустрыяльнай эпохі чалавек становіцца мабільным, хутка прыстасоўваецца да зменаў. Ён разумее, што значна больш магчымасцей зараз у горадзе, таму перабіраецца туды. Ён вольны сам змяніць свой лёс, жыццё, матэрыяльнае становішча.
6. УЗНІКНЕННЕ ЦЭНТРАЛІЗАВАНЫХ ДЗЯРЖАЎ.
У канцы XV–XVI стст. у Еўропе і Расіі зъящляюцца цэнтралізаваныя дзяржавы, які мелі як агульныя задачы, рысы, так і асаблівасці, адрозненні ў кожнай асобнай краіне. Працэс утварэння звязаны з імёнамі жорсткіх кіраўнікоў: Людовіка XI у Францыі, Генрыха VIII у Англіі, Піліпа II у Іспаніі, Івана IV Грознага ў Расіі.
Агульнымі задачамі былі: ўмацаванне ўлады кіраўніка; пераадоленне феадальнай раздробненасці; барацьба са знешнімі ворагамі; рашэнне рэлігійных праблем [5]. Сярод агульных рыс цэнтралізацыі ў розных краінах можна назваць развіццё вытворчых сіл, перш за ўсё сельскай гаспадаркі і рамёстваў, рост і ўзмацненне ролі гарадоў як цэнтраў рамяства і гандлю, а таксама ўсталяванне эканамічных сувязей паміж рознымі раёнамі краіны, развіццё таварна-грашовых адносін, і, як следства гэтага, абвастрэнне класавых супярэчнасцей.
Разам з агульнымі рысамі працэс утварэння цэнтралізаваных дзяржаў у Расіі і ў Еўропе меў свае асаблівасці. У Еўропе значна хутчэй развіваліся вытворчыя сілы, таварна-грашовыя адносіны, усталёўваліся эканамічныя сувязі паміж раёнамі краіны, расла колькасць мануфактур.
У Расіі працэс аб’яднання зямель вакол Масквы і цэнтралізацыі пачаўся з аднаўлення народнай гаспадаркі і ішоў павольна ў сувязі з нізкай шчыльнасцю насельніцтва і нераўнамернасцю яго размяшчэння на тэрыторыі краіны. Акрамя таго захоўвалася натуральная гаспадарка, павольна развіваліся таварна-грашовыя адносіны і абмен паміж горадам і вёскай. Для Расіі была характэрная знешняя небяспека адначасова з некалькіх бакоў: ад Залатой Арды і ад узніклых у выніку яе распаду татарскіх ханстваў, а таксама ад літоўскай дзяржавы, Лівонскага ордэна і Швецыі.
Для Еўропы ў працэсе цэнтралізацыі была характэрная барацьба з феадаламі гарадоў і адваяванне самакіравання. У выніку асноўная маса сялян у Англіі дамаглася асабістага вызвалення. У адрозненне ад Расіі ў Еўропе практычна не было свабодных зямель.
7. ПАЛІТЫЧНЫ ЛАД КРАІН ПЕРАДІНДУСТРЫЯЛЬНАЯ ЦЫВІЛІЗАЦЫІ.
Палітычны лад краін перадіндустрыяльнай эпохі таксама змяняецца у адпаведнасці са зменамі ў эканамічным, сацыяльным жыцці. Як і раней, асноўная частка краін, якія займаюць вядучае палажэнне на еўрапейскай арэне, з’яўляюцца манархіямі. Але значныя змяненні выкліканы хуткім развіццём знешне-эканамічных зносін і адкрыццём новых гандлёвых шляхоў. Хуткі эканамічны рост і нарошчванне вытворчых магутнасцей прыводзіць да неабходнасці пошуку новых сыравінных і рэсурсных крыніц, якія ў Еўропе ўжо доўгі час падзелены паміж краінамі, і знайсці іх там амаль не ўяўлялася магчымым.
Менавіта таму адкрыццё новых зямель і марскіх шляхоў дало магчымасць магутным дзяржавам Заходняй Еўропы пашыраць свае тэрыторыі за кошт каланізацыі зямель на іншых мацерыках.
8. СТАНАЎЛЕННЕ СУСВЕТНЫХ КАЛАНІЯЛЬНЫХ ІМПЕРЫЙ.
Першымі стварылі каланіяльныя імперыі Партугалія і Іспанія, падзяліўшы свет па мерыдыяне, які праходзіў праз Атлантычны акіян. Развіццё таварна - грашовых адносін прывяло да таго, што Еўропа ў XV ст. стала адчуваць вострую патрэбу ў грашовым метале – золаце. Рабаванне калоній і гандаль рабамі сталі аднымі з галоўных момантаў першапачатковага назапашвання капіталу. “Прагна золата” падштурхнула партугальцаў і іспанцаў за акіяны і стала непасрэднай прычынай геаграфічных адкрыццяў і першых каланіяльных захопаў у Афрыцы, Азіі і Амерыцы.
Партугалія, былая невялікай дзяржавай з насельніцтвам не больш за 1 млн. чал. і без войскаў, неабходных для падпарадкавання вялікіх тэрыторый, арганізавала сваю сістэму кіравання па метадзе «кропкавай» каланізацыі.
У Іспаніі ў сярэдзіне XVI ст. атрымалася стварыць на тэрыторыі Цэнтральнай і Паўднёвай Амерыкі каланіяльную імперыю. Іспанскія канкістадоры з дапамогай агнястрэльнай зброі і падману лёгка захапілі найбольш багатыя і населеныя часткі Новага Свету – дзяржавы ацтэкаў ў Мексіцы і інкаў ў Перу. З адкрыццём Аўстраліі колькасць іспанскіх уладанняў павялічылася набыццём цэлых груп аўстралійскіх выспаў. Першая каланіяльная імперыя Новага часу – Галандыя, краіна, у якой раней за ўсіх усталяваліся новыя эканамічныя адносіны. Абапіраючыся на моц краіны і на сілу галандскага флоту, галандская буржуазія перайшла да захопу тэрыторый у розных частках свету. Гэтая палітыка Нідэрландаў прыводзіла да супярэчнасцяў ва ўзаемаадносінах з еўрапейскімі дзяржавамі.
У самым пачатку інтарэсы галандцаў былі накіраваны на поўдзень Афрыкі, дзе яны валодалі Капскай зямлёй, на Ост-індскія выспы і збольшага на Амерыку, а пазней на Аўстралію. У 1600 г. галандцы захапілі в. Маўрыкій у Інданэзіі. 1619 г. – Галандская Ост-Індская кампанія захапіла Джакарту, якая, пераназваная ў Батавія, стала цэнтрам галандскай каланіяльнай імперыі на ўсходзе. Значныя поспехі мела Галандыя і ў каланізацыі Новага Свету. У 1609 г. Галандская Ост-Індская кампанія накіравала ў Паўночную Амерыку экспедыцыю пад камандаваннем ангельскага мараплаўца Гудзона. Якая ўтварылася ў 1621 г. Вест-Індская кампанія заснавала калонію новыя Нідэрланды з горадам Новы Амстэрдам.
9. ПРЫБАЛТЫЙСКАЕ ПЫТАННЕ Ў 1939 – 1940 ГГ. УВАХОДЖАННЕ БЕСАРАБІІ Ў СССР.
Восенню 1939 г. савецкім ўрадам было прапанавана Балтыйскім дзяржавам заключыць пагадненні аб узаемадапамозе, якія былі падпісаны 28.09.1939 г. з Эстоніяй, 5.10 – з Латвіяй, 10.10 – з Літвой. Дамоўленасці прадугледжвалі аказанне бакамі дапамогі на выпадак нападзення на іх трэцяй краіны; забаранялі ўдзел у кааліцыях супраць другога боку; на тэрыторыі Прыбалтыкі размяшчаліся ваенныя базы Чырвонай Арміі, але СССР «не спакушалася на суверэнныя правы бакоў, якія дамаўляліся». Акрамя гэтага, падчас перамоваў ад Каўнаса, Рыгі і Таліна не ўтойвалі інфармацыі аб усталяванні паміж СССР і Германіяй сфер уплыву.
Згодна з пагадненнем паміж Масквой і Літвой ад 10 кастрычніка, Літва атрымала Вільню і Віленскі край. Міністр замежных спраў Літвы Ю.Урбшыс лічыў такую прапанову з боку Масквы за выключны гістарычны шанец для Літвы «вярнуць» Вільню, тады б як адмова Каўнаса выклікала б канфлікт. Адначасова з Прыбалтыйскімі дзяржавамі Савецкім Саюзам былі падпісаны пагадненні аб пастаўках нафты, жалеза, бавоўны і інш. Прысутнасць Чырвонай Арміі надавала прыхільнікам сацыялістычнай ідэі рашучасці.
ЗАКЛЮЧЭННЕ
Як мы бачым, перадіндустрыяльная эпоха мела вялікае значэнне як для асобна ўзятых краін, такіх як Нідэрланды, Англія, Іспанія, Партугалія, Францыя, так і для ўсёй сусветнай гісторыі ўвогуле.
Развіццё навукі і тэхнікі робіць магчымымі многія змяненні ў грамадстве, эканоміцы, культуры. Дзякуючы Вялікай навуковай, агульнатэхнічнай рэвалюцыям пачынаюць развівацца многія дакладныя навукі, караблебудаванне, навігацыя, ваенная справа. Гэта ў сваю чаргу дазваляе адкрываць новыя гандлёвыя шляхі, рынкі збыту і нават новыя землі, якія ўвогуле не былі дагэтуль вядомыя еўрапейскаму чалавеку. Пашырэнне вядомых тэрыторый робіць магчымым заваяванне і новых сыравінных ды рэсурсных крыніц, якія значна паляпшаюць механізм вытворчасці.
Адзначаецца пераход да новага спосабу вытворчасці, рамесныя цэхі змяняюцца мануфактурамі, дзе ў большай меры пачынаюць выкарыстоўвацца тэхнічныя дасягненні, адкрытыя навукай. З’яўляецца наёмная праца, што стварае больш магчымасцей для сацыяльнай мабільнасці і геаграфічнай міграцыі насельніцтва. Саслоўі змяняюцца класамі, чалавек становіча мабільным, свабодным.
Еўрапейскія краіны актыўна захопліваюць нядаўна адкрытыя землі, якія ў выніку становяцца іх калоніямі. Гэтыя працэссы прыводзяць да ўзнікнення каланіяльных імперый і супрацьстаяння паміж імі.
Вялікую ролю ў дадзеныя часы адыгрываюць буржуазныя рэвалюцыі, якія адна за адной разгараюцца па ўсёй Еўропе. Пачынаючы з буржуазнай рэвалюцыі ў Нідэрландах, якая надала краіне значны эканамічны штуршок і дазволіла выйсці ў лідары сярод іншых еўрапейскіх краін.
1 Барг, М. А. Великие социальные революции XVII-XVIII вв. / М. А. Барг, Е. Б. Черняк. – М.: Наука, 1990. – 258 с.
2 Трыгорлава, Л. Вынікі развіцця краін Заходняй Еўропы ў XVI-XVIII стст. / Л. Трыгорлава // Беларускі гістарычны часопіс. – 1999. - №3.
3 Хаміцэвіч, Я. Вялікія геаграфічныя адкрыцці і іх значэнне для народаў свету / Я. Хаміцэвіч, І. Казлова // Беларускі гістарычны часопіс. – 2000. – № 2.
4 Экономическая история зарубежных стран. Курс лекций / под общ. ред. В. И. Голубовича. – Минск : Экоперспектива, 1996.
5 Яковец, Ю. В. История цивилизаций: Учебное пособие для вузов гуманитарного профиля. 2-е изд., перераб.
Работа защищена на оценку "9" без доработок.
Уникальность свыше 40%.
Работа оформлена в соответствии с методическими указаниями учебного заведения.
Количество страниц - 17.
Не нашли нужную
готовую работу?
готовую работу?
Оставьте заявку, мы выполним индивидуальный заказ на лучших условиях
Заказ готовой работы
Заполните форму, и мы вышлем вам на e-mail инструкцию для оплаты