Слова як адзінка лексічнай сістэмы

У кожнай мове слова – адзінка якая называе прадметы, паняцці.

На працягу ўсей гісторыі развіцця многія словы акумулявалі інфармацыю, звязаную з паўсядзённым жыццем людзей, звычыямі і культурай, а таксама абрастаюць рознымі асацыяцыямі. Гэта дадатковая, нацыянальная інфармацыя існуе ў свядомасці носьбітаў мовы і фармуе нацыянальна-культурны кампанент значэння моўнай адзінкі. Прадметы і з'явы, якія граюць важную ролю ў жыцці некаторых людзей, маюць больш разнастайныя назвы, чым прадметы, якія не сустракаюцца або рэдка сустракаюцца ў жыцці. Таму прыкметным адрозненнем беларускага ландшафту з'яўляецца балота, якое мае больш за 20 назвау у беларускай мове: дрыгва, дрыгвянік, багна, багнішча, твань, тхлань, імшара і інш.

Такім чынам, слова-гэта моўная адзінка і сродак мовы, а беларуская мова, у сваю чаргу, складае моўную культуру Беларусі.

Слова як лексічная адзінка мае свае характэрныя рысы:

- фанетычную і граматычную аформленасць;

- лексiчнае значэнне;

- выдзяляльнасць і аднаўляльнасць у мове.

З дапамогай слова чалавецтва пазнае акаляючы свет, распаўсюджвае свае думкі і пачуцці, захоўвае свае традыцыі, перадае навыкі і вопыт будучым пакаленням. Менавіта па тым, як людзі прамаўляюць словы, можна судзіць аб іх узроўні адукаванасці, інтэлекту і ўнутранага свету.