Першага кахання и сродки яе увасаблення у апавяданни У. Караткечича Блакит и золата дня

Першае каханне і сродкі яе ўвасаблення ў апавяданні У. Караткевіча "Блакіт и золата дня"

Творчасць Уладзіміра Караткевіча - прыкметная з'ява беларускай літаратуры 20 стагоддзя. Усім лепшым, што створана гэтым пісьменнікам, ганарыцца сучасная літаратура. Ён плённа працаваў як паэт, празаік, драматург, публіцыст, літаратурны крытык, перакладчык і сцэнарыст. Асаблівая заслуга У. Караткевіча перад беларускай літаратурай складаецца ў стварэнні высакаякаснай гістарычнай прозы. У ёй пісьменнік узняў шырокія пласты нацыянальнай гісторыі, выявіў буйныя характары, здолеў раскрыць багаты духоўны свет сваіх герояў і звязаць іх асабісты лёс з лёсам народным. Гэта проза вызначаецца рамантычнай акрыленасцю і жыццёвай дакладнасцю, мастацкай культурай і гуманістычным зместам.

Апавяданне “Блакіт і золата дня” было напісана ў 1960 годзе, якое увайшло у зборнік твораў аўтара з аднайменнай назвай. Упершыню твор пабачыў свет у часопісе “Полымя” ў 1961 годзе. З таго часу мінула больш за 50 год, але тэма першага кахання не страціла сваёй актуальнасці і чысціні.

Апавяданне «Блакіт і золата дня» адлюстроўвае веснавую паводку на Палессі, нараджэнне кахання Наталькі і Юркі. Даволі сімвалічным з’яўляецца час дзеяння ў творы - вясна, ажыўленне прыроды на сам Вялікдзень. Палессе -гэта край, пра які немагчыма не сказаць: зямля казачнай прыгажосці. Уладзімір Караткевіч некалі запісаў у сваіх дзённіках: “Палессе нельга разгадаць”. І сапраўды, як разгадаеш блакіт нябёсаў, што пераліваецца тут у ранішніх водблісках залатога сонца, лясы, якія шумяць са спеўным прыгукам ветру, срэбра прыпяцкіх вод, што нясуць магутнасць і сілу самога жыцця?.. І ўся самабытнасць зямлі палескай нібыта ўвасобілася ў непаўторнай культуры — слове, песні, фарбах — Палесся…