1. Сінтаксіс, яго змест і задачы. Сувязь сінтаксісу з іншымі раздзеламі мовазнаўства. Асноўныя сінтаксічныя адзінкі. Віды сінтаксічнай сувязі (злучэнне і падпарадкаванне).
2. Словазлучэнне як сінтаксічная адзінка. Непрэдыкатыўнасць, намінатыўнасць, неаднакампанентнасць, расчлянёнасць, сэнсавая цэласнасць як асноўныя прыметы словазлучэння.
3. Класіфікацыя словазлучэнняў паводле ступені спаянасці кампанентаў (свабодныя і сінтаксічна непадзельныя); паводле структуры (простыя і складаныя).
4. Класіфікацыя словазлучэнняў паводле марфалагічнага выражэння галоўнага кампанента (іменныя, дзеяслоўныя, прыслоўныя); паводле сэнсавых адносін паміж кампанентамі (аб’ектныя, азначальныя, акалічнасныя).
5. Віды падпарадкавальнай сінтаксічнай сувязі слоў у словазлучэнні: дапасаванне (поўнае і няпоўнае), кіраванне (беспрыназоўнікавае і прыназоўнікавае, моцнае і слабае), прымыканне. Асаблівасці беларускага кіравання.
6. Сказ як сінтаксічная адзінка. Асноўныя прыметы сказа. Тыпы сказаў: паводле мэты выказвання; паводле эмацыянальнай афарбоўкі; паводле адносін выказвання да рэчаіснасці.
7. Сказ як сінтаксічная адзінка. Тыпы сказаў: паводле паводле граматычнай структуры (простыя і складаныя; сінтаксічна падзельныя і сінтаксічна непадзельныя; двухсастаўныя і аднасастаўныя; неразвітыя і развітыя; няўскладненыя і ўскладненыя; поўныя і няпоўныя).
8. Двухсастаўныя сказы. Дзейнік двухсастаўнага сказа, яго тыпы. Спосабы выражэння дзейніка.
9. Двухсастаўныя сказы. Выказнік двухсастаўнага сказа, яго тыпы. Спосабы выражэння выказніка. Звязкі, іх тыпы.
10. Працяжнік паміж дзейнікам і выказнікам.
11. Дапаўненне. Прамыя і ўскосныя дапаўненні, спосабы іх выражэння.
12. Азначэнне. Дапасаваныя і недапасаваныя азначэнні, спосабы іх выражэння. Прыдатак як разнавіднасць дапасаванага азначэння.
13. Акалічнасць. Віды акалічнасцей, спосабы іх выражэння. Размежаванне немарфалагізаваных членаў сказа.
14. Аднасастаўныя сказы дзеяслоўнага тыпу: пэўна-асабовыя, няпэўна-асабовыя, абагульнена-асабовыя. Безасабовыя сказы. Спосабы выражэння галоўнага члена безасабовых сказаў. Інфінітыўныя сказы, іх семантыка-сінтаксічная характарыстыка.
15. Аднасастаўныя сказы іменнага тыпу, іх семантыка-сінтаксічная характарыстыка.
16. Няпоўныя сказы. Разнавіднасці няпоўных сказаў.
17. Сказы з аднароднымі членамі. Характэрныя прыметы аднародных членаў сказа. Абагульняльныя словы пры аднародных членах сказа. Аднародныя і неаднародныя азначэнні. Знакі прыпынку пры аднародных членах сказа.
18. Адасабленне дапасаваных і недапасаваных азначэнняў.Спосабы іх выражэння.
19. Адасабленне прыдаткаў.
20. Адасабленне акалічнасцей. Спосабы іх выражэння
21. Сказы з пабочнымі і ўстаўнымі канструкцыямі. Значэнне і функцыя пабочных слоў, словазлучэнняў і сказаў, іх выражэнне.
22. Устаўныя словы, словазлучэнні і сказы. Адрозненне пабочных і ўстаўных канструкцый. Знакі прыпынку пры пабочных і ўстаўных словах, словазлучэннях і сказах.
23. Сказы са звароткам. Значэнне, спосабы выражэння і ўжыванне зваротка. Знакі прыпынку пры зваротку.
24. Складаны сказ як сінтаксічная адзінка. Злучэнне і падпарадкаванне ў складаным сказе. Тыпы складаных сказаў.
25. Будова складаназлучаных сказаў. Складаназлучаныя сказы адкрытай і закрытай структуры. Сродкі сувязі частак у складаназлучаным сказе.
26. Сэнсавыя адносіны паміж прэдыкатыўнымі часткамі ў складанаўлучаным сказе. Знакі прыпынку ў складаназлучаным сказе.
27. Будова складаназалежных сказаў. Галоўная і даданая часткі. Сродкі сувязі даданай часткі з галоўнай. Размежаванне злучнікаў і злучальных слоў.
28. Тыпы даданых частак складаназалежнага сказа.
29. Нерасчлянёныя і расчлянёныя складаназалежныя сказы.
30. Сказы з некалькімі часткамі. Сузалежнае (паралельнае), паслядоўнае і змешанае падпарадкаванне даданых частак. Знакі прыпынку ў складаназалежным сказе.
